Koby skorsze z hir Karpatiw [1]

Koby skorsze z hir Karpatiw z’jichaty w dołynu
I swobidno powytaty sławnu Ukrajinu.

Pryspiw:
Hej, numo chłopci, wraz!
Hej, numo na prykaz!
Szabelky poostrim,
Kulbaky nałożim.
Trubljat trubky na triwohu,
Czas nam wże czas u dorohu.

Zaswityło jasne sonce, narid wybihaje,
Ukrajinske sławne wijsko weseło wytaje.

Wyjszow batko, wyjszow ridnyj, wyjszła stara maty,
Wyjszła wirna diwczynońka konja napuwaty.

– Oj ne możu, rodynońko, z toboju ostaty,
Mij kiń rwetsja, wpered pretsja ta j ne chocze staty.